مسأله 306 - اگر به مقدار وضو ونماز مهلت پيدا نمىكند ودر بين نماز چند دفعه بول از أو خارج مىشود ، وضوى أو كافى است ، ولى چنانچه مرضى دارد كه در بين نماز چند مرتبه غائط از أو خارج مىشود كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگيرد سخت نيست ، بايد ظرف آبى پهلوى خود بگذارد وهر وقت غائط از أو خارج شد وضو بگيرد وبقيه نماز را بخواند . واحتياط مستحب آن است كه نماز را دوباره با يك وضو بخواند . مسأله 307 - كسى كه بول يا غائط طورى پى در پى از أو خارج مىشود كه وضو گرفتن بعد از هر دفعه براي أو سخت است ، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند ، بايد براي هر نماز يك وضو بگيرد . مسأله 308 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود اگر نتواند هيچ مقدار از نماز را با وضو بخواند ، بنا بر احتياط واجب ، بايد براي هر نماز يك وضو بگيرد . مسأله 309 - اگر مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند ، بايد به وظيفة كساني كه نمىتوانند از بيرون آمدن غائط خوددارى كنند عمل نمايد . مسأله 310 - كسى كه غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، بايد براي هر نمازى وضو بگيرد وفورا مشغول نماز شود ، ولى براي به جا آوردن سجده وتشهد فراموش شده ونماز احتياط كه بايد بعد از نماز انجام داد در صورتي كه آنها را بعد از نماز فورا بجا بياورد وضو گرفتن لازم نيست . مسأله 311 - كسى كه بول أو قطره قطره مىريزد بايد براي نماز بوسيلة كيسه‌اى كه در آن ، پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آن است كه پيش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، ونيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد . واحتياط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد ،